WHAT HAPPENED TO..

Bekijk de documentaire

Beluister interviews met Marlies Rohmer over What Happened To My Buildings

What Happened to.. in de media

Bestel hier het boek What Happened To My Buildings

Het vervolgverhaal van de architectuur. It’s not the strongest who survive or the most intelligent one, it’s the one that is most adaptable to change.

Alweer 25 jaar maak ik gebouwen. We hebben een heel gevarieerde opdrachtportefeuille, overwegend in Nederland en soms in Europa. Jaren denken, ontwerpen, vergaderen, maquettes, schetsen, schaven, ernaast kijken, associëren, focussen, afstand nemen, opnieuw beginnen, organiseren, reorganiseren, overleggen, onderhandelen, opleiden, door de modder, materialen, constructie, installaties, meerwerk, minderwerk, en dan vaak na járen is het klaar. Het is en blijft een traag vak.

De focus ligt vervolgens direct bij nieuwe enerverende projecten: WHAT’S NEXT? De ‘thrill’ en de hektiek die daarmee samenhangen vragen om enige relativering. Hoe is het de oude projecten eigenlijk vergaan? De huidige duurzaamheidsdiscussie maakt het des te interessanter om te bezien hoe duurzaam ons oude werk eigenlijk gebleken is.

Als je een gebouw eenmaal hebt opgeleverd, trek je de deur achter je dicht en nemen de gebruikers het in. Heel vaak ga en ging ik nog terug om te kijken hoe het erbij stond. Soms met een journalist of met een nieuwe opdrachtgever, dan weer met een tv-ploeg, maar meestal zelf, uit belangstelling en nieuwsgierigheid. Het zijn toch een beetje je kinderen die je een tijd uit het oog verloren bent. Hoe zijn ze eraan toe? Hoe gedragen ze zich?

Na 25 jaar heb ik de onbedwingbare behoefte om vooral de oudere gebouwen weer eens op te zoeken. Ik wil in gesprek gaan met de huidige bewoners en gebruikers, vaak alweer een paar generaties verder dan de eerste bewoners. Ik wil mijn idealen, dromen en kennis waarmee ik de ontwerpen heb gemaakt, vergelijken met de praktijk. Hoe hebben die eerste ideeën stand gehouden? Zijn de gebouwen tijdloos of modieus, een kind van hun tijd? Denk ik er nu nog zo over? Hebben we een handschrift ontwikkeld of is het een losse verzameling gebouwen? Wat zijn de ervaringen van de gebruikers? Hoe prettig is het gebouw in de omgang? Hoe functioneert het? Is het praktisch in gebruik? Hoe is het binnenklimaat? Kunnen de gebruikers het gebouw naar hun hand zetten, zonder het concept geweld aan te doen? Of lijdt het gebouw aan zijn concept? Is het gebouw weerbarstig genoeg om aanpassingen te weerstaan? Transformeert het moeiteloos, of hebben de eerste evident zichtbare verbouwingen al plaats gevonden? Wordt het juist mooier door deze transformaties of kan het aanvankelijke concept ze nauwelijks verdragen? Met andere woorden: hoe duurzaam en flexibel is het? Verouderen de materialen mooi of is er sprake van buitensporig onderhoud? Wordt het goed onderhouden? Zijn de gebouwen duurzaam verankerd in hun omgeving? Hoe is de relatie tussen het gebouw en de omliggende openbare ruimte?

Maar de belangrijkste vraag is eigenlijk: wat kan ik hiervan leren en welke aspecten bepalen mijn agenda voor de komende 25 jaar? Waar zal mijn focus liggen? Ben ik in staat gebleken om duurzame gebouwen te maken die goed verankerd zijn in hun context?

Ik ga op pad met een camper om rustig de tijd te nemen voor deze vorm van contemplatie.

Marlies Rohmer 2012-2016